Warning: Declaration of description_walker::start_el(&$output, $item, $depth, $args) should be compatible with Walker_Nav_Menu::start_el(&$output, $item, $depth = 0, $args = NULL, $id = 0) in /home/klient.dhosting.pl/torrano/dolneluzyce.pl/public_html/assets/themes/freshbiz/inc/global/menu-walker.php on line 0
Dolne Łużyce Lübben » Dolne Łużyce

Lübben

Lübben/Lubin i Dolne Łużyce

W Lübben/Lubinie, powiatowym mieście okręgu „Dahme-Spreewald“ (skrót: LDS), zauważa się z podziwem charakterystyczną fasadę pałacu renesansowego,  być może zwiedza słynną salę herbową, spaceruje przez wypielęgnowaną wyspę zamkową i kieruje się  do portu dla jazdy w czółnie. Niektórzy goście zatrzymują się przy pomniku Paul-Gerhardta i przy kościele nazwanego od tego twórcy pieśni liturgicznych (1607-1676). Gerhardt działał tu ostatnie siedem lat życia jako archidiakon. Kto się nie rozejrzy w muzeum miasta i regionu, ten nie zapozna skomplikowanej historii Lübben.

Stolica marchii Dolnołużyckiej

Tutaj miał swoją siedzibę  landwójt i obradowały przeważnie sejmy krajowe stanów Dolnych Łużyc. W Tak powstała marchia – najpierw zwana „Marchią Łużycką” – w roku 955 jako „najbardziej na wschód kresowa prowincja w państwie wschodnich Franków“, jak twierdzi WIKIPEDIA. Pojęcie „Dolne Łużyce“ stało się powszechne dopiero od XIV w.

Marchia zmieniała wielokrotnie swą przynależność; była częścią korony czeskiej pod Luksemburczykami (1376-1526) albo Habsburgami (do 1638 r.) i rządzona ostatecznie przez Wettinów.  Po kongresie wiedeńskim w 1815 r. rozwiązana i wraz z Dolnymi Łużycami włączona do Królestwa Pruskiego.

Nazwa „Łużyce Dolne“ dla regionu pomiędzy Bobrem, Czarną Elstrą i Dahme przetrwało Rzeszę Niemiecką i „Okręg Cottbus“ (1952-1990). Jej wschodnia część – należąca od 1945 r. do Polski– odpowiada w istocie „Ziemi Żarskiej“ na wschód od Nysy powiatowi żarskiemu. Miasto Żary zwie się dumnie „stolicą polskich Łużyc“, czym łączy wielosetletnią wspólną tożsamość i kulturę.  Miasto Sorau leżało najbliżej granicy prusko-śląskiej, czyli brandenbursko-śląskiej na wschód od Kunzendorf/ Kunic.

„Odporniak“ nazywana jest wieża obronna przy murze miejskim. Dawne miejsce obradów “stanów krajowych“ – obok zamku i kościoła szczególny klejnot architektoniczny.

Zasłużone wyróżnienia

II Wojna światowa uczyniła miastu Lübben (Spreewald) wiele ran; 80 % zabudowań było zniszczonych. W walkach ulicznych zginęło w kwietniu 1945 r. tysiące żołnierzy i cywili. Z rynku i okolicy pozostały tylko ruiny. Kościół poza wieżą przetrwało to piekło. Od 1988 r. ma on ponownie swoją szpicę.  Jak dostał się tutaj dzwon z Lubska, dawniej Sommerfeld NL, przedstawiliśmy w wyd. 1 i 2 (wrz./paź.2015 r.). W międzyczasie śródmieście zostało odbudowane i stało ozdobą. Lübben ma ok. 13 tys. mieszkańców, od 1999 r. ma prawo zwać się „miejscowością wypoczynkową “, a od 2008 r.  nosi honorowy tytuł  „miejscowość różnorodności“. Z ekspresem regionalnym RE 2 (Wismar – Berlin – Lübben –  Cottbus) i koleją regionalną RB19 (Senftenberg – Lübbenau – Lübben – Berlin – Eberswalde) jest Lübben dobrze osiągalne. Najbliższe połączenie do autostrady (A 13) to Duben. Wizytę daje się połączyć z pobytem w „Tropical Islands“, znaną w Europie oazą wellnessu nieopodal  Brand (Niederlausitz).

Projekt 'Bez granic - część I'